رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 8 ) [ مىگويند : ] پروردگارا ، پس از آنكه ما را هدايت كردى ، دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان ، واز جانب خود ، رحمتي بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى . ( 8 )